 | | |
| | |
|
Spaces home  LAA.kiroskirinPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
|
LAA.kiroskirini.Robot
October 02 Head!Head ในที่นี้ แปลว่า หัว ซึ่งไม่ใช่ศีรษะ
เพราะ หัว ไม่จำเป็นต้องสีหรือสระ
แค่เอาไว้ใช้คิดหรือตั้งบ่าเล่นก็ย่อมได้
แต่ศีรษะนั้นเอาไว้ให้คนอื่นเคารพ ยำเกรง
...
วันนี้ปวดหัว
ปวดตัว ปวดไหล่
ปวดไปหมดทั้งร่างและกาย
ไม่วายแม้กระทั่ง...
หัวใจ
...
หัวใจที่บางตรงขอบ
ชอบชอกช้ำ กล้ำกลืน ฝืนและทน
ผ่านร้อนหนาวผ่านฝน
จนสนิมกินกร่อน
หลุดร่อน รุ่งริ่ง
เหลือทิ้งไว้เพียงรอยดำ
ที่คอยทิ่มตำ มิต่างจากหนามที่ทิ่มแทง
แม้บางครั้งใจจะไร้เรี่ยวแรง
หาที่สักแห่งพักพิงใจ
แต่กระนั้นก็ยังมิวาย..
ทำร้ายตัวเองอยู่ดี
...
นอนเถิดเจ้าหลับตา
อย่าเลยหนา ไขว่คว้ในครานี้
พักผ่อนบ้าง หนทางข้างหน้ายังมี
หลับตาลงตรงนี้ ที่ทีมีแต่เราสองคน
...
เราคือกายและใจ
ไปกินยาแล้วนอนซะ
ชะๆ เท่านั้นก็หายปวด
หัวเลยกลับมาอยู่กับสีที่สามารถสระได้
ฉะนั้นเมื่อไหร่ที่ใจเราไร้ซึ่งหัวที่มาประสานความคิด
มักจะได้มาซึ่งความปวดและเจ็บ
หัวที่ปวด...ใจที่เจ็บ
ลองหยุดนิ่งสักเพียงนิด
คิดซะว่า let slow it down little bit...
:P
August 12 Mother's Day : วันแม่...
ไม่ได้กลับบ้านเลยแฮะ
วันหยุดวันแม่ปีนี้
หยุดไม่กี่วัน ที่จริงก็อยากจะกลับ
แต่ว่ามีเรียน (ข้ออ้าง?)
...
ไม่เหมือนปีก่อน ๆ หน้านี้
ปกติจะพร้อมหน้ากันกับพี่และน้อง
บ้านเรามีลูก 5 คน
เป็นชายล้วน - -
...
ถ้าเป็นเมื่อก่อน
หลังอาหารค่ำ พี่น้องทั้ง 5 จะพร้อมหน้ากัน
พร้อมกับพานดอกไม้ 1 พาน
นั่งต่อหน้าแม่และพ่อ
ไหว้แม่ล่ะ ทำตามประเพณี
(ซึ่งปกติ ไม่ค่อยมีโอกาสได้ไหว้ นอกจากเวลาขอตังค์ 55)
...
เวลาผ่านไป ลูกชายทั้ง 5 ของแม่ก็ต่างมีปีกที่กล้าขึ้น
เผชิญกับโลกได้ด้วยตัวเองบ้าง
แต่ที่ไหนเล่าจะสุขเท่าบ้านเราจริงไหม?
ยังไง ๆ ก็ยังคิดถึงบ้านเราอยู่ดี
...
ปีนี้ไม่ได้กลับไปไหว้แม่ที่บ้าน
แต่ก็ได้โทร.ไป ได้ฟังเสียงก็ยังชื่นใจ
แหม ฟังดูเหมือนเราเป็นลูกที่ระลึกคุณพ่อแม่เลยแฮะ
อย่าหลงเข้าใจผิดนะครับ สำหรับคนที่แวะเข้ามาอ่าน
ผมไม่ใช่คนที่จะทำซึ้งอะไรขนาดนั้นหรอก
แค่เขียนไปตามความรู้สึกเท่านั้นเอง
...
บ่อยครั้งก็ทำให้พ่อแม่ไม่สบายใจ
แต่มีอยู่ครั้งนึงที่จำได้
แม่ร้องไห้
สะเทือนใจนะ เห็นน้ำตาแม่
หลังจากนั้นมา
ก็พยายามที่จะไม่ทำอย่างนั้นให้แม่ต้องร้องไห้อีก
...
ผมรักแม่นะคร้าบบบ
อยากจะพูดอย่างนี้อยู่นะ
ฮ่าๆๆ แต่ว่าเขินแฮะ
ตามประสาเด็กบ้านนอกล่ะเนาะ
เอาเป็นว่าใช้พื้นที่ตรงนี้บอกแทนละกัน
ผมรักแม่ค้าบ
...
ขอให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง
อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูก
(ได้ขอตังค์ 55 ต้องมีคนคิดแบบนี้ รู้ๆๆ)
...
ฝันดีนะครับ
 August 11 Don't lie yourself - จงเผชิญกับความจริง...
...มันเป็นเพียงการโกหกตัวเองเรื่อยมา
...เป็นการโกหกตัวเองให้ตายไปในความเงียบอย่างช้า ๆ
...เป็นการโกหกตัวเองให้หัวใจเหนื่อยล้า
...ว่า เธอ ยังคิดจะรักกัน
...
...ด้วยวันคืนและเวลา
...ที่ผ่านมาและผ่านไปนั้น
...ด้วยระยะทาง โลก และทุก ๆ อย่างที่ต่างกัน
...แยกความสัมพันธ์เราเป็นสองทาง
...
...ความอ้างว้างในวันนี้
...โหดร้าย ไร้ปราณี ยิ่งกว่าวันนั้น
...วันแรกที่เหินห่าง
...ที่เห็นรอยยิ้มและความหวังเลือนลาง
...รอยหยดน้ำตาที่ไหลรินเป็นทาง
...ยังไม่จางไปจากใจ
...
...แล้ววันนี้เราก็ได้รู้
...และวันนี้เราก็ได้เข้าใจ
...ว่า เธอมีรักอื่น มีรักใหม่
...การรอคอยอีกต่อไป
...ก็คงจักไม่จำเป็น
...
...จะรอต่อไปเพื่อทำร้ายตัวเองใย
...จะรอต่อไปพื่อทำร้ายจิตใจ...ได้อะไร?
...จะรอต่อไปเพื่อยึดมั่นสัญญา...เพื่อใคร?
...แค่ใช้ชีวิตอยู่ต่อไปก็ยากมากแล้ว...มิใช่หรือ?
...
...จงพอใจในสิ่งที่มีอยู่
...และยินดีในสิ่งที่ตนได้
...จงปลาบปลื้มกับสิ่งที่คนอื่นให้
...และเต็มใจมอบสิ่งใด ๆ ให้คนอื่นเช่นกัน
...
จากนี้มีเพียงคำเดียวที่มอบให้
...นี่คงจะเป็นบทความและกลอนสุดท้ายที่จะเขียนบรรยายให้เธอ
หน้าต่อ ๆ ไปคงจะเป็นชีวิตของเราเสียที
...
หากว่าแวะมาอ่าน จงยิ้มได้เลยว่า มีคนที่ยังรักเธออยู่เสมอและหวังดีเรื่อยมา
แต่ว่า หลังจากวันนี้ไป คงให้เขาดูแลเธอแล้วล่ะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
...
Nice to meet you and see you again.
Fight Fight!
:D
 July 31 Tear in my heart - ตกจากใจคือน้ำตา...
เคยได้ยินมาก็บ่อย
ว่าน้ำตาบ่อน้อยไหลจากดวงตา
เคยได้ยินมาไม่น้อย
ว่าน้ำตาไม่อาจไหลจากที่อื่นได้
...
เมื่อคืน
แม้จะดึกดื่นเพียงไร
ความสุขก็ยังคงมี
แต่พอไปเจอกับสถานที่
และการกระทำบางอย่าง
ไม่น่าเชื่อว่า ความสุข เหล่านั้น
หายไปพลัน...
...
กลับกลายเป็นความหดหู่
กลับกลายเป็นสถานที่ ที่ไม่น่าอยู่
กลับกลายเป็นอะไรที่เราไม่อยากรับรู้
กลับกลายเป็น F U C K...Who?
...
ได้ยินมาก็บ่อย
ว่าน้ำตาที่ไม่ใช่น้อยน้อย
ไหลมาจากดวงใจ
...
คราวนี้เราได้รับรู้
ว่าน้ำตาบ่อนั้นยังมีอยู่
ว่าน้ำตาตรงนั้นที่เราไม่เคยได้รู้
..ฟู่ววว...ขอถอนหายใจยาว ๆ
...เช็ดยังไงก็ไม่หมด
...กดไว้ยังไงก็ไม่แห้ง
...ห้ามไว้เท่าไร ยิ่งไร้เรี่ยวแรง
...จนได้อาศัยแสงดาว...
....
ขอเถอะภาวนา
หากฟ้ายังมองอยู่
โปรดจงได้รับรู้
ช่วยด้วย ช่วยเธอ...ที
ให้เธอได้มองเห็นทาง
...
 July 20 Promise and Waiting | รอและคำสัญญา...
ไม่ใช่เพียงแววตาวิงวอนอย่างมีหวัง
แต่ยังคงต้องใช้พลังของกายที่อดทน
เดินฝ่า ผ่าไปในความหม่น
แม้นฝนจะหล่นพรำ
...
ตราบใดที่ใจยังไม่หยุด
มนุษย์ย่อมไม่ไร้ซึ่งความหวัง
เพียงเสียงกระซิบแว่วยังแผ่วดัง
ฟังว่า "เธอยังคงอยู่ข้างกาย"
...
มิใช่การลวงหลอกตัวของตนเอง
มิใช่กลัวจะคว้างเคว้ง เดียวดาย
มิใช่ว่าไม่ยอมรับความจริงที่เป็นไป
ว่าเธอนั้นได้ จากกันไปแล้วเสียนาน
...
ทว่านี่กลับเป็น
สิ่งที่อยากจะพิสูจน์ให้เธอเห็น
ว่าการรอคอยไม่ใช่สิ่งที่ยากเย็น
หรือว่าเป็นสิ่งที่แสนจะน่ากลัว
...
คำสัญญาเป็นสิ่งที่ดี
ถ้าคนเรายึดมั่นมันไว้ได้
ถ้าคนที่เราสัญญาด้วยให้ความสำคัญกับคำสัญญานั้น
เราสมควรยิ่งที่ต้องทำให้ได้.
...
July 08 Truth - ความจริง...
ความจริง คือ สิ่งที่ไม่เคยตายไปจากร่างกายและจิตใจของเรา
ความจริง สามารถปรากฎได้หลายรูปแบบ
ทั้งโหดร้าย สุขสม และเฉยชา
...
ทุกสิ่งทุกอย่างมีด้านที่ตรงกันข้ามเสมอ
...
เมื่อรู้ว่า ความจริงมีหลายรูปแบบ
ฉะนั้น วิธีการรับมือย่อมเป็นไปได้หลายรูปแบบเช่นกัน
...
แต่เรารู้เพียงวิธีการเดียวเท่านั้นตอนนี้ว่า
การเผชิญหน้ากับความจริงนั้น
มีเพียง "ความจริงใจ" และ "ความเชื่อใจ"
เท่านั้นที่เราค้นพบและยึดมั่นกับมัน
...
แม้ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร ท้ายที่สุดแล้ว
การจะคว้าดาว ก็ใช่ว่าจะจบลงด้วยมือที่เปื้อนโคลน
...
 June 30 Try to Tried - Tried through Try......
แม้ลมในคืนนี้จะพัดเพียงเบา ๆ ทว่ากลับหอบเอาความหนาวเยือกมาจับใจ
การนั่งมองออกไปนอกระเบียงเห็นเพียงความมืดว่างเปล่าเคล้าแสงไฟ กลับทำให้ใจล้าและเหนื่อยลง
เพียงหันมองกลับมาตรงหน้าก็สบเพียงสายตาของตัวเองที่สะท้อนจากจอคอมพิวเตอร์
...หดหู่...เมื่อรู้ว่าการที่เราอยากจะพยายามเพื่อใครสักคนหนึ่งมันไม่ได้ทำให้เราเหนื่อยเลย
...แต่มันกลับทำให้ใครคนนั้นต้องเหนื่อยยิ่งกว่า
...ทำไมเราไม่ชอบที่อยากจะทำตัวนิ่ง ๆ อยู่คนเดียวลำพังก็ดีแล้ว
...ทำไมเราชอบที่จะ "แกว่งเท้าหา...อะไรสักอย่าง"
...ทำไมเราชอบที่จะ Try to Tried ...
...แม้ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าจะนำเราไปสู้เส้นทางของความเหนื่อยล้า
...และเข้าใจกับคำว่า Tried through Try...
...
การเดินทางมักจะทำให้เราได้พบกับสิ่งใหม่ ๆ อยู่เสมอ
และได้เจอะเจอกับทั้งสิ่งที่ทำให้เรายิ้มได้...หรือแม้กระทั่งการร้องไห้
...
หลังจากสิ่งเหล่านั้นผ่านไป ความเหนื่อยจะรุมเร้าตัวเรา
แม้เพียงการหายใจก็แทบยังไม่อยากกระทำ
Heart Tremble
...
ใจที่ไม่อยากจะรู้สึกอะไรก็คงไม่ต่างอะไรกับคนป่วย
สมองที่ไม่อยากคิดอะไรก็คงไม่ต่างอะไรกับคนป่วย
ร่างกายที่ไม่อยากทำอะไรก็คงไม่ต่างอะไรกับคนป่วย
มือ-เท้าที่ไม่อยากจับสิ่งใดหรือก้าวเดิน...ตัดทิ้งดีกว่าไหม?
...
แม้วันเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด
แต่ในหัวใจยังคงจำได้ดี
...
I'll do what I can
...
|
These are our Virgin Clans Replays Collections. HF.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend
Profile
Blog
Photos
Lists